Eugeniusz Wiszniewski

Członek Związku Polskich Artystów Plastyków.
Malarz wystawia i sprzedaje swoje obrazy w Japonii, Australii, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych i Europie, ponieważ na całym świecie znajduje amatorów sztuki realistycznej, a już szczególnie pejzażu, w którym krytyka odnajduje różnorodność planów, grę barw, świateł, półcieni, a także chropowatość kory sosnowej, strukturę i wielkość liści, a nawet domyślną siateczkę ich żyłek. I trudno tak piszącemu odmówić racji, bowiem malarz jest rzetelnym dokumentalistą wybranych pejzaży, istniejących tu i teraz. Oczywiście znajdą się też przeciwnicy tego rodzaju malowania, twierdzący że po co, skoro już 150 lat temu wynaleziono fotografię, że to takie „szyszkiny” itp., ale malarz z powodzeniem może tym „pięknoduchom” odpowiedzieć tak jak pewien wzięty kompozytor zaatakowany za to, że pisze muzykę „lekką, łatwą i przyjemną”. Mówiąc już zupełnie poważnie – co powoduje, że wiedziony instynktem artysta wciąż tworzy pejzaże? Otóż to, co zawsze – podziw i tajemnica nieodkrytego świata natury, podziw dla jego nieprzemijającego piękna i nieodparta chęć zgłębiania tajników tego fenomenu. Malując, Wiszniewski dopisuje swój rozdział do wiecznie snutej, nigdy nie skończonej opowieści o obrazie świata.
Analizujący jego malarstwo recenzenci – również mniej mu sprzyjający – zawsze podkreślają perfekcjonizm jego warsztatu, ale na tym nie koniec. Płótnom tym bowiem towarzyszy niepowtarzalny klimat i nastrój, sprawiający że są to obrazy rozpoznawalne na pierwszy rzut oka. Jest to tak, jak z obrazami Iwana Szyszkina, pejzażysty z St. Petersburga, których nie sposób pomylić z kimkolwiek innym. Zawsze – czy to będzie grupa sosen, czy jesienne buki, wierzby z łęgów, graby na grądach, bagienne olchy, czy dostojne dęby z Puszczy Białowieskiej – zawsze będzie to pejzaż harmonijnych kształtów i łagodnej kolorystyki wydobytej światłem „organizującym” całą kompozycję. Ta pochwała natury, zachwyt wręcz nad „rzeczami takimi jakie one są”, dominuje również w martwych naturach malarza, choć ich paleta jest znacznie bardziej śmiała, kolory bardziej intensywne i ekspresyjne a formy wręcz barokowe. W kręgu zainteresowań malarza uprawiającego tak klasyczne gatunki jak pejzaż i martwa natura, znalazły się również kompozycje abstrakcyjne, ale także zawsze inspirowane światłem natury i wyraźnie „biologiczne”. I tak błękitna, świecąca wewnętrznym światłem kompozycja formalnie abstrakcyjna, może aż nadto kojarzyć się z podmorskim światem, w którym rozkwitł nieodnotowany w żadnych atlasach dziwny, głębinowy kwiat. Teza Andromenidesa (V w. p.n.e.) że „sztuką jest mówić, czego nikt nie powiedział, ale mówić tak, jak nikt inny nie zdoła” – wydaje się być idealnie dopasowana do artystycznych przekonań autora.

2012 – odznaczenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Zasłużony Dla Kultury Polskiej.

2017 – Srebrny Krzyż Zasługi – Przezydent Rzeczypospolitej Polskiej

2016 – 2017 – Wpis do Encyklopedii Osobistości Rzeczypospolitej Polskiej (www.britishpedia.com)



EUGENIUSZ WISZNIEWSKI is a member of the Association of Polish Artists and Designers. He displays and sells works in Japan, Australia, Canada, USA and Europe. His works attract admirers of realistic art all over the world, which is particularly true for his landscapes characterised by diversity of planes, colours, lights and penumbra, by the hoarseness of pine bark, the structure and size of leaves and even their veins. He is a documentalist of landscapes that exist here and now.

He finds his motivation for creating landscapes in the mystery of nature, his admiration for its eternal beauty and the irresistible desire to explore its secrets. In his paintings, Wiszniewski adds his own passages to the eternal, never-ending story about the world’s image.

His reviewers always put emphasis on his excellent workshop. His paintings create a unique atmosphere that makes them immediately recognisable. Whether Wiszniewski’s landscapes depict a group of pines or autumn beeches, hornbeam forests, swamp alders or the grand oaks of the Białowieża Forest, they always include harmonious shapes and mild colours emphasised by the light that ‘organises’ the whole composition. They all praise nature and show awe at ‘things as they are’. His still lives, too, express it, but their colour palette is significantly more intense and expressive and their forms could be even called baroque.

Wiszniewski also works on abstract compositions, although they are also distinctly ‘biological’ and inspired by nature’s light. Andromenides’ thesis that ‘art is saying what had not been said before, but saying it like nobody else can’ seems to perfectly match Wiszniewski’s artistic beliefs.

2012 – Decoration of Honor Meritorious for Polish Culture award from Minister of Culture and National Heritage;

2017 – Silver Cross of Merit from the President of the Republic of Poland;

2016-2017 – entry in the Encyclopedia of Figures from the Republic of Poland.