Daniel Pawłowski

Tworzę i maluję odkąd sięgam pamięcią. Rodzice bardzo wcześnie dostrzegli rodzącą się pasję i zabrali mnie do jednego z miejscowych nauczycieli plastyki aby wydał swoją opinię. Dostrzegł talent, który jak określił musi być szlifowany czy to pod jego czy innym okiem. I tak Pracownia Plastyczna Waldemara Bilińskiego stała się miejscem pracy, zabawy, ale przede wszystkim poznawania nowych dziedzin i technik sztuki. Od rzeźby drewnianej, glinianej, ceramiki, przez wszelkiego rodzaju kolaże, po rysunek, pastele, akwarele aż do umiłowanego oleju na płótnie. Jako dziecko byłem już zaznajomiony z całym procesem tworzenia dzieła malarskiego, począwszy od naciągania płótna, po gruntowanie i nakładanie farb. Pierwszy obraz olejny namalowałem w wieku 10 lat. Sprzedałem w wieku 15, i od tamtej pory malowałem ich coraz więcej, skupiając się głównie na technice olejnej. Mimo młodego wieku spędziłem przed płótnem tysiące godzin szlifując warsztat wszelkiego rodzaju portretami i reprodukcjami, w między czasie próbując odnaleźć siebie.

Jestem absolwentem Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, ze specjalizacją Konserwatorstwa Zabytków.

STOSUNEK DO TWÓRCZOŚCI

Daleki jestem jednak od narzucania interpretacji odbioru dzieła. Uważam, że ogromnym błędem jest wychodzenie z założenia „co autor miał na myśli…”. Dzieło staje się dziełem sztuki kiedy jako takowe zaistnieje w umyśle odbiorcy. Kiedy narodzi się na nowo w jego wnętrzu. stworzy się zupełnie indywidualna więź między dziełem a odbiorcą. Obraz nie musi być tym samym dla autora czym stanie się dla obserwatora. To właśnie od Was zależy czym dane dzieło będzie, jaką opowie historię i gdzie Was przeniesie. Autor jest tutaj jedynie tym który uchyla drzwi, bądź przekręca zamek. Swoistym klucznikiem, strzegącym światów i historii których sam mógł nie widzieć. Otwieracie i wkraczacie Wy – Ja, zapraszam:)

INSPIRACJE

Chciałbym aby moje obrazy nie były oczywiste. Aby milczące postacie, posągi i rzeźby opowiadały historię i zapraszały do swojego świata. W każdym staram się coś ukryć.

Inspiruje mnie rzeźba i architektura klasyczna, do której pasja zrodziła się na studiach. We współczesnym pędzącym przed siebie, nierzadko na oślep świecie, mało kto ma czas by przystanąć i obejrzeć się wstecz.

Kim byli byśmy, gdyby nie przeszłość..?

Dawne rzeźby i budynki, pieczołowicie projektowane, wykonywane z dbałością o najmniejsze szczegóły i detale, nie odnajdują już takiego zrozumienia i admiracji na jakie zasługują. Staram się tchnąć w nie nowe życie, wykreować dla nich własny indywidualny świat, stworzyć scenę z której jakby wyrwane utknęły w naszej rzeczywistości.



ABOUT ME

My name is Daniel Pawlowski, and I’m from Poland. I was born on 23.05.1989, in a city called Wloclawek. That is also the place I live and create my art. I am graduate of Department of Art, at The University of Nicolaus Copernicus in Torun.  I create and paint since I can remember. Parents very early recognized the growing passion and took me to one of the local art teachers, who insisted that I should develop my talent. As a child I went through all kinds of art such as wooden sculpture, clay, ceramics, all sorts of collages, drawing, pastels, watercolors and finally my beloved oil painting. Those days, when i was about 10 years old, I was already familiar with the whole process of creating a painting, from the stretching of canvas,  application of primer and oil paint. First painting I sold at the age of 15, and since then I painted them more and more, almost every day, focusing mainly on oil technique. Despite my young age I spent in front of the canvas thousands of  hours honing workshop with all kinds of portraits and reproductions, in the meantime trying to find myself. It wasn’t easy, because my family wasn’t a rich one. Not poor also, but I needed to work hard for almost everything I wanted. My “curse” became my blessing, because it made me to paint, paint and paint more than anyone at my age. 

FEW WORD ABOUT MY ART

I am very far from imposing interpretation or how to perceive my works. I think it’s a huge mistake try to solve, “what the author had in mind …”. The work becomes a true piece of art as  it is seen that way by the mind of viewer. When it’s born again inside of him. It creates a completely personal relationship between the work and the viewer. I think my painting does not have to be the same to me as it is to You. I’m here only as a person who opens the door, or twist a lock. Mystic keymaker, guarding worlds and the histories which he could not see himself. You open and You are entering.

I humbly invite:)

INSPIRATIONS

I truly would like my paintings were not something ordinary and simple to read. Whish for my silent figures, statues and sculptures to told theirs story and invite into their world. In each one I’m trying to hide something, some message.

I am inspired by classical sculpture and architecture, to which passion was born in college. In today’s world, everyone rush, often blindly, hardly anyone has the time to stop and look backward. To appreciate what we already have.

Who will we be, without the past ..?

Ancient sculptures and buildings, carefully designed, executed with attention to the smallest details, no longer find such an understanding and admiration they deserve. I try to breathe the new life into them, create their own individual world, a primal scene from which they were ripped and stuck in our reality of streets and museums.

Jaremi Picz

Urodzony w 1955 r. w Lewinie Brzeskim. Uprawia malarstwo sztalugowe, zajmuje się rzeźbą i tworzy instalacje.

Pierwszą jego dużą wystawę indywidualną zorganizował Szymon Kobyliński w ramach ogólnopolskiego konkursu wiedzy o sztuce w 1973 r.

Założył z Romanem Malinowskim Wolne Związki Zawodowe w Lokomotywowni w Opolu. Drukował plakaty i druki ulotne w siedzibie Solidarności we Wrzeszczu w Gdańsku. W 1981 r. wyjechał do Niemiec, gdzie przez dwa lata współpracował z Galerią Polską w Düsseldorfie. Po powrocie do Polski pracował dla Muzeum Architektury we Wrocławiu przy konserwacji zabytków Dolnego Śląska i budowie skansenu w Kudowie-Zdrój. W 1987 r. zaprojektował i wykonał płaskorzeźbę drzwi wejściowych do kościoła św. Piotra i Pawła w Łubnianach pod Opolem.

Jego obrazy znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych i są sprzedawane na aukcjach (m.in. Dom Aukcyjny Rempex, Warszawa, Dom Aukcyjny Agra-Art, Warszawa, Polski Dom Aukcyjny Wojciecha Śladowskiego, Kraków, Pragaleria, Warszawa, Auktionshaus Weser, Bremen).

Wybrane wystawy:

2016 Centrum Kultury Polskiej im. Ignacego Paderewskiego, Bruksela, Belgia

2017 Biennale w Cannes, Francja

2017 Art Carrousel du Louvre, Paryż

Zamek Hubertendorf, Wiedeń, Austria

Galeria PAKS, Monachium, Niemcy

Galeria PAKS, Wiedeń, Austria

2019 Udział w Art Capital, Grand Palaise, Paryż, Francja

Odznaka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Zasłużony Dla Kultury Polskiej

2018 nominacja do Carravaggio Prize Master of Art, Mediolan, Włochy

2019 nominacja do Botticelli Prize, Florencja, Włochy



Jaremi Picz was born in 1955 in Lewin Brzeski. He works on easel paintings, sculptures and installations.

His first big individual exhibition was organized by Szymon Kobyliński for the nationwide art theory competition in 1973. He founded the Free Trade Unions in Lokomotywownia in Opole, together with Roman Malinowski. He printed posters and flyers for the Solidarity labour union in Wrzeszcz, Gdańsk. In 1981 he moved to Germany where he cooperated with the Polish Gallery in Düsseldorf for two years. After returning to Poland, he worked for the Museum of Architecture in Wrocław, restoring Lower Silesian antiques and building the open-air museum in Kudowa-Zdrój. In 1987 he designed and made the relief on the front doors of the Saints Peter and Paul Church in Łubniany, near Opole.

His works can be found in numerous private collections and are sold on auctions (Rempex Auction House, Warsaw, Agra-Art Action House, Warsaw, Polish Auction House of Wojciech Śladowski, Krakow, Pragaleria, Warsaw, Auktionshaus Weser, Bremen).

Selected Exhibitions:

2016 Ignacy Paderewski Polish Culture Centre, Brussels, Belgium

2017 Biennale in Cannes, France

2017 Art Carrousel du Louvre, Paryż

Hubertendorf Castle, Vienna, Austria

PAKS Gallery, München, Niemcy

PAKS Gallery, Vienna, Austria

2019 Participant in Art Capital, Grand Palaise, Paris, France

Decoration of Honor Meritorious for Polish Culture

2018 nomination for the Carravaggio Prize Master of Art, Milan, Italy

2019 nomination for the Botticelli Prize, Florence, Italy

Michał Janczuk

Michał Janczuk, Malarstwo. Uczeń Prof. Ludwika Maciąga, ulubione tematy: pejzaż, sceny rodzajowe, martwe natury, akty, abstrakcje. Udział w wielu wystawach i plenerach malarskich w kraju i za granicą.

Wyróżnienie na wystawie w Düsseldorf – Niemcy w 1983r.

Obraz od Rządu Polskiego na 25 – lecie Pontyfikatu Papieża Jana Pawła II – Watykan 2003 r.

Odznaczony odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej“ w 2016 roku.


Daniel Pielucha

Rodzaj uprawianego przez artystę malarstwa sztalugowego jest nazywany
“NADREALIZMEM POLSKIM”.
Malarz w swym dziele, wzorem wielkich poprzedników szuka cech
świadczących o odrębności naszej kultury. Z wielkim szacunkiem dla
warsztatu i historii malarstwa polskiego podkreśla jej wyjątkowy charakter.
Inspiracje znajduje w odchodzącym pejzażu naszej prowincji, w związku
z czym chętnie uczestniczy w najważniejszych plenerach sztuki figuratywnej.
Ludowość wsi polskiej, wierzenia i obyczaje to sceneria wizji
malarskich, w których autor wyraża swój stosunek do współczesnego świata i egzystencji drugiego człowieka.
Twórczość swoją malarz prezentował na ponad 50 wystawach indywidualnych między innyni w
Katowicach, Oświęcimiu, Częstochowie, Głogówku, Szczyrku i Warszawie, Gdańsku, Sieradzu, Chorzowie i Lublinie.
Reprezentował polską sztukę na zbiorowych wystawach w Berlinie, Sztokholmie,Stambule, Nowym Jorku i Meksyku.



Daniel Pielucha was born in 1959 in Wieluń. He graduated from the Jan Matejko Academy of Fine Arts in 1985.

He paints in what is called Polish superrealism. In his works he seeks qualities that distinguish Polish culture, like his great predecessors. With great respect he emphasises the extraordinary in the form and history of Polish painting . He finds inspiration in the landscapes of Polish countrysides. He eagerly participates in the biggest figurative artist meetings. The Polish countryside folklore is the inspiration of his visions, in which he expresses his attitude towards the contemporary world and the existence of other people.

He had over 50 individual exhibitions, e.g. in Katowice, Oświęcim, Częstochowa, Głogówek, Szczyrk, Warsaw, Gdańsk, Sieradz, Chorzów and Lublin. He participated in collective exhibitions in Berlin and Stockholm.

Piotr Lemke

Uprawia malarstwo olejne i akrylowe. Uczeń Jarosława Kukowskiego. Brał udział w wielu wystawach w Danii, Norwegii, Niemczech i Holandii. W Polsce wystawia swoje prace od 2000 r , gdzie do początku spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem krytyków i kolekcjonerów. Jest finalistą konkursu “Obraz Roku 2001” oraz laureatem nagrody publiczności “Obraz Roku 2002”. Jego prace znajdują się w kolekcji Art & Business.

Tematem jego prac jest zdecydowanie abstrakcja – mimo to widać w niej konkretne odniesienia do rzeczywistości. Jego obrazy najczęściej przedstawiają pękające płaszczyzny materii spod których wylewają się strugi farby, a znakomity warsztat powoduje stworzenie iluzji niesamowitej realności i dramatyzmu.


Ewa Kukowska

Ewa Kukowska (ur. 22.01.1976) to artystka pochodząca z Tczewa. Finalistka konkursu Lexmark European Art Prize 2003, Artist’s Magazine’s “2006 Art Competition” w USA oraz „Art Revolution”; 2014 w Taipei. Wystawiała m in. w Muzeum w Grudziądzu, galeriach miejskich we Wrocławiu oraz Kołobrzegu, galeriach Quantum, SD, Bellotto w Warszawie. W galeriach duńskich takich jak: Galerie Bram, Galerie Kolding. Uprawia malarstwo olejne, lecz nie stroni też od eksperymentalnych technik własnych. Bardzo różnorodna jest tematyka jej prac, począwszy od aktów, abstrakcyjnych kompozycji, do surrealistycznych pejzaży zamkniętych za kolorowymi okiennicami. Zaś to co je łączy, to synteza dynamicznej abstrakcji niegeometrycznej ze znakomitym warsztatowo realizmem.


Dariusz Kaleta

Urodził się w 1960 r. w Lubaniu Śląskim. Odebrał gruntowne wykształcenie plastyczne w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych
na Wydziale Grafiki w Katowicach.

urodził się w 1960 r. w Lubaniu Śląskim. Odebrał gruntowne wykształcenie plastyczne w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Grafiki w Katowicach. W 1987 r. obronił dyplom w pracowni prof. Tadeusza Grabowskiego oraz aneks w pracowni litograficznej prof. Tadeusza Gawrona. Od 2002 r. jest dyrektorem Galerii Sztuki Współczesnej w Kołobrzegu, gdzie organizuje wystawy wybitnych mistrzów malarstwa dawnego i współczesnego. Jako artysta najpełniej realizuje się w olejnym malarstwie sztalugowym. Urozmaiconą twórczość, w której wyróżnić można liczne inspiracje, cechuje zawsze nadzwyczajna dbałość o artystyczny warsztat. Ma na swym koncie kilkanaście wystaw indywidualnych i zbiorowych. Znalazł się na 81. miejscu w „Kompasie Sztuki” – rankingu 300 najważniejszych polskich artystów powojennych, publikowanym w „Rzeczpospolitej”. W drugim numerze kwartalnika „Artysta i Sztuka” (2012) ukazało się obszerne omówienie twórczości Dariusza Kalety.

Wybrane wystawy:

1992 – Auction of Contemporary Paintings, Nowy Jork, Stany Zjednoczone;

1997 – „Narodziny nowego wieku”, Paryż;

2006 – „Moja Sarmacja”, galeria SD, Warszawa;

2012 – „Grupa Apellesa”, Hopfenmuseum, Wolnzach, Niemcy;

2012 – „Grupa Apellesa”, CKiS, Krzeszowice;

2013 – „Magical Dreams”, Szczyrk;

2013 – galeria Profil, Poznań;

2014 – Państwowa Galeria Sztuki, Sopot;

2014 – „Grupa Apellesa”, galeria ZPAP, Warszawa;

2016 – galeria MM, Chorzów;

2017 – Zamek Królewski w Sandomierzu, Sandomierz;

2017 – „Metamorfoza”, Środmiejska Galeria Sztuki, Gdańsk;

2018 – Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie;

2018 – „W poszukiwaniu piękna”, Muzeum im. Jacka Malczewskiego, Radom.



DARIUSZ KALETA was born in 1960 in Lubań Śląski. He graduated from the Academy of Fine Arts in Katowice where he studied at the Faculty of Graphic Design. In 1987 he earned a degree under professor Tadeusz Grabowski and under professor Tadeusz Gawron. Since 2002 he has been the director of the Modern Art Gallery in Kołobrzeg where he organises exhibitions of great masters of traditional/classical and contemporary painting. He works primarily on oil paintings. His diverse works are extraordinary in form. He had several individual and collective exhibitions. He was ranked 81st in “The Art Compass” – a ranking published in the newspaper “Rzeczpospolita” of 300 most important Polish postwar painters. A comprehensive characterization of his works was published in the second issue of the quarterly newspaper “Artysta i Sztuka” (2012).

Selected exhibitions:

1992 – Auction of Contemporary Paintings, New York, USA;

1997 – „Narodziny nowego wieku”, Paris, France;

2006 – „Moja Sarmacja”, SD Gallery, Warsaw;

2012 – „Grupa Apellesa”, Hopfenmuseum, Wolnzach, Germany;

2012 – „Grupa Apellesa”, CKiS, Krzeszowice;

2013 – „Magical Dreams”, Szczyrk;

2013 – Profil Gallery, Poznań;

2014 – National Gallery of Art, Sopot;

2014 – „Grupa Apellesa”, ZPAP Gallery, Warsaw;

2016 – MM Gallery, Chorzów;

2017 – Sandomierz Castle, Sandomierz;

2017 – „Metamorfoza”, Środmiejska Galeria Sztuki, Gdańsk;

2018 – Ducal Castle, Szczecin;

2018 – „W poszukiwaniu piękna”, Jacek Malczewski Museum, Radom.

Eugeniusz Wiszniewski

Członek Związku Polskich Artystów Plastyków.
Malarz wystawia i sprzedaje swoje obrazy w Japonii, Australii, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych i Europie, ponieważ na całym świecie znajduje amatorów sztuki realistycznej, a już szczególnie pejzażu, w którym krytyka odnajduje różnorodność planów, grę barw, świateł, półcieni, a także chropowatość kory sosnowej, strukturę i wielkość liści, a nawet domyślną siateczkę ich żyłek. I trudno tak piszącemu odmówić racji, bowiem malarz jest rzetelnym dokumentalistą wybranych pejzaży, istniejących tu i teraz. Oczywiście znajdą się też przeciwnicy tego rodzaju malowania, twierdzący że po co, skoro już 150 lat temu wynaleziono fotografię, że to takie „szyszkiny” itp., ale malarz z powodzeniem może tym „pięknoduchom” odpowiedzieć tak jak pewien wzięty kompozytor zaatakowany za to, że pisze muzykę „lekką, łatwą i przyjemną”. Mówiąc już zupełnie poważnie – co powoduje, że wiedziony instynktem artysta wciąż tworzy pejzaże? Otóż to, co zawsze – podziw i tajemnica nieodkrytego świata natury, podziw dla jego nieprzemijającego piękna i nieodparta chęć zgłębiania tajników tego fenomenu. Malując, Wiszniewski dopisuje swój rozdział do wiecznie snutej, nigdy nie skończonej opowieści o obrazie świata.
Analizujący jego malarstwo recenzenci – również mniej mu sprzyjający – zawsze podkreślają perfekcjonizm jego warsztatu, ale na tym nie koniec. Płótnom tym bowiem towarzyszy niepowtarzalny klimat i nastrój, sprawiający że są to obrazy rozpoznawalne na pierwszy rzut oka. Jest to tak, jak z obrazami Iwana Szyszkina, pejzażysty z St. Petersburga, których nie sposób pomylić z kimkolwiek innym. Zawsze – czy to będzie grupa sosen, czy jesienne buki, wierzby z łęgów, graby na grądach, bagienne olchy, czy dostojne dęby z Puszczy Białowieskiej – zawsze będzie to pejzaż harmonijnych kształtów i łagodnej kolorystyki wydobytej światłem „organizującym” całą kompozycję. Ta pochwała natury, zachwyt wręcz nad „rzeczami takimi jakie one są”, dominuje również w martwych naturach malarza, choć ich paleta jest znacznie bardziej śmiała, kolory bardziej intensywne i ekspresyjne a formy wręcz barokowe. W kręgu zainteresowań malarza uprawiającego tak klasyczne gatunki jak pejzaż i martwa natura, znalazły się również kompozycje abstrakcyjne, ale także zawsze inspirowane światłem natury i wyraźnie „biologiczne”. I tak błękitna, świecąca wewnętrznym światłem kompozycja formalnie abstrakcyjna, może aż nadto kojarzyć się z podmorskim światem, w którym rozkwitł nieodnotowany w żadnych atlasach dziwny, głębinowy kwiat. Teza Andromenidesa (V w. p.n.e.) że „sztuką jest mówić, czego nikt nie powiedział, ale mówić tak, jak nikt inny nie zdoła” – wydaje się być idealnie dopasowana do artystycznych przekonań autora.

2012 – odznaczenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Zasłużony Dla Kultury Polskiej.

2017 – Srebrny Krzyż Zasługi – Przezydent Rzeczypospolitej Polskiej

2016 – 2017 – Wpis do Encyklopedii Osobistości Rzeczypospolitej Polskiej (www.britishpedia.com)



EUGENIUSZ WISZNIEWSKI is a member of the Association of Polish Artists and Designers. He displays and sells works in Japan, Australia, Canada, USA and Europe. His works attract admirers of realistic art all over the world, which is particularly true for his landscapes characterised by diversity of planes, colours, lights and penumbra, by the hoarseness of pine bark, the structure and size of leaves and even their veins. He is a documentalist of landscapes that exist here and now.

He finds his motivation for creating landscapes in the mystery of nature, his admiration for its eternal beauty and the irresistible desire to explore its secrets. In his paintings, Wiszniewski adds his own passages to the eternal, never-ending story about the world’s image.

His reviewers always put emphasis on his excellent workshop. His paintings create a unique atmosphere that makes them immediately recognisable. Whether Wiszniewski’s landscapes depict a group of pines or autumn beeches, hornbeam forests, swamp alders or the grand oaks of the Białowieża Forest, they always include harmonious shapes and mild colours emphasised by the light that ‘organises’ the whole composition. They all praise nature and show awe at ‘things as they are’. His still lives, too, express it, but their colour palette is significantly more intense and expressive and their forms could be even called baroque.

Wiszniewski also works on abstract compositions, although they are also distinctly ‘biological’ and inspired by nature’s light. Andromenides’ thesis that ‘art is saying what had not been said before, but saying it like nobody else can’ seems to perfectly match Wiszniewski’s artistic beliefs.

2012 – Decoration of Honor Meritorious for Polish Culture award from Minister of Culture and National Heritage;

2017 – Silver Cross of Merit from the President of the Republic of Poland;

2016-2017 – entry in the Encyclopedia of Figures from the Republic of Poland.

Stefan Rybi

Urodzony w 1940 r. w Leńcach k. Białegostoku. Uczeń znanego pejzażysty prof. Aleksandra Welsa. Od 1963 r. członek zwyczajny Związku Polskich Artystów Plastyków. Wieloletni Prezes i Wiceprezes Okręgu ZPAP w Białymtoku.

Uprawia malarstwo sztalugowe, ścienne, sakralne, polichromię, sgrafitto, grafikę i plakat.

Autor dzieł o charakterze nad­realistycznym, tworzonych przy użyciu realistycznego arsenału środków wyrazu.



Stefan Rybi was born in 1940 in Leńce near Białystok. Student of professor Aleksander Wels. Member of the Association of Polish Artists and Designers since 1963. Member of the Białystok Administration. For many years President and Vice-President of the Polish Fine Artists Association District in Białystok.

He works on easel, mural and religious paintings, polychrome, sgraffito, graphics and posters. He creates surrealistic works using realistic devices of expression.

Jarosław Kukowski

Jarosław Kukowski urodzony w Tczewie – polski malarz, który w odważny, a czasem wręcz kontrowersyjny sposób porusza problemy natury moralnej i społecznej. Jego prace zdobiły już ściany Pałacu Królikarnia (oddział Muzeum Narodowego w Warszawie), Muzeum Galicji, Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki oraz Domu Aukcyjnego Rempex.


Przez ostatnie lata jego prace można także podziwiać w zagranicznych muzeach i galeriach, m.in. w Nowym Jorku (Art Expo), SOHO Studios w Miami, California Modern Art Gallery w SanFrancisco, BOXeight Studios & Gallery w Los Angeles.


Od 2010 roku artysta pełni funkcję jurora prestiżowego konkursu artystycznego – AE Signature (USA). Jarosław Kukowski to mistrz kreowania niezwykłych przestrzeni, zamieszkiwanych przez wyidealizowane syreny i bulwiaste stwory, ale również postacie symbolizujące realne osoby znane ze świata mediów lub polityki.


Jego obrazy jednych oburzają,  innych zmuszają do myślenia, jednak nikogo nie pozostawiają obojętnym na niezwykłe i często prowokacyjnie przedstawione wizje artysty.


Do najważniejszych cykli obrazów Jarosława Kukowskiego zaliczane są: “Sny”, “Nie-sny”, “Freski”, “Memento”, “Złota seria”. Artysta jest też twórcą animacji, które dokumentują wszystkie etapy powstawania dzieła.



Jarosław Kukowski was born in 1972 in Tczew. Polish contemporary painter, juror of international artistic competitions (e.g. The World’s Greatest Erotic Art of Today). His works were displayed among others in Królikarnia Gallery in the National Museum and in the Rempex Auction House in Warsaw, in the Galitia Museum and the Bunker of Art Gallery in Kraków, Voergaard Castle, Art Expo in New York and numerous other galleries and museums around the world. He is considered one of the most influential contemporary surreal artists.

His early symbolic works are filled with themes of drama and sorrow, deformed human figures, full of pain, and mythical creatures with surreal landscapes in the background. Kukowski called this series ‘NonDreams’.

In the next period, the painter distinctly brightened up his palette. Nudes became the dominant theme of his paintings, but even in them marks of decay and passing time are visible. These works were painted as time-eaten frescos showing entirely different pictures hidden underneath.

In the following phase, Kukowski revisited the style of his first works, but despite the brighter colours his paintings gradually became more ironic and provocative.

His newest painting series, ‘Memento’, is
a group of four-dimensional art installations combining sculpture, painting and monumental clocks. Each clock is unique, hand-made, numbered and signed by the artist. The artistic process is time-absorbing, so he does not create more than a few of the installations every year. This series develops on a painting series ‘Frescos’ which started in the 90s. The clocks were displayed as unique art pieces alongside Kukowski’s paintings in numerous galleries and museums, e.g. in the Zachęta National Gallery of Art in Warsaw. Clocks XXIV, XXV and XXXI can be found in the collection of the Diocesan Museum in Pelplin, where they are presented next to the only example of the Gutenberg Bible in Poland.